दगड (कविता )

०००   दगड   ०००

  एक होतं दगड
  थोडसं वेगळं

  फिरे आपला गोल गोल
  गल्लीतनं खोलखोल

  एकदा झाली गंमत
  बसली होती पंगत
 
  पाऊस झाले सुरू
  दगड लागले घसरु

  धो धो पावसाने धुतला
  चिखलात जाऊन रुतला..
  ...............
           गुलाब  बिसेन

टिप्पण्या

या ब्लॉगवरील लोकप्रिय पोस्ट

धडपडणारा शिक्षक - गुलाब रमेश बिसेन

कवलकी बंडी (नहानपनको खेल)

मुलांचे भावविश्व उलगडणारा बालकवितासंग्रह - सागरलाटा