काव काव

-
 काव काव काव
!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

रात्रीचे साडेनऊ वाजले होते. रात्रीचे जेवण आटोपून झोपण्यासाठी मी बेड आवरला. स्वयंपाक खोलीत सौ. ची आवराआवर सुरू होती. चिरंजीवही आपल्या बालक्रिडेत व्यस्त होते. कदाचीत माझ्यासोबत चिरंजीवांनाही झोपेची चाहुल लागली असावी. त्यामुळे तेही काहीसे आवराआवर करताना मला दिसले. झोपी जाण्यापूर्वी थोडं वाचलं तर झोप कधी येते हे कळतही नाही. काॅलेजला असताना रात्री जेवून वाचायला बसलंकी डुलकीवर डुलकी यायची. त्याचीच पुनरावृत्ती करायचे मी ठरवले होते.

पुस्तकांच्या गठ्ठ्यातून एक पुस्तक काढुन मी वाचायला लागलो. चिरंजीवही कसल्याशा कामात व्यस्त होते. मला वाचताना बघुन म्हणाले , 
" पप्पा , कोणतं पुस्तक वाचताय ? "
" सम्राट अशोक " मी वाचतच म्हणालो.
" पप्पा , तुमचं पुस्तक ठेवा. माझं पुस्तक वाचुन दाखवा. " 
माझ्या हातात त्यांचं एक पुस्तक देत चिरंजीवांनी फर्मान सोडलं. चिरंजीवांचं फर्मान म्हटल्यावर मी माझं पुस्तक बाजुला ठेवून त्यांनी दिलेलं गोष्टिचं पुस्तक वाचायला लागलो. तर चिरंजीव परत फर्मान सोडल्याच्या तोर्‍यात म्हणाले , 
" पप्पा , मला पुस्तकातली गोष्ट सांगा."
त्यामुळे मी पुस्तकातली कुठली गोष्ट सांगायचे हे शोधु लागलो.

मी पुस्तकाची पाने पलटत असताना चिरंजीवांची नजर एका गाणार्‍या कावळ्याच्या चित्रावर गेली. मग चिरंजीवांनी नविन फर्मान सोडलं , 
" पप्पा , मला कावळ्याचं गाणं सांगा."
आता माझी पंचाईत झाली. मी पुस्तकातील गोष्ट वाचून सांगावी या इराद्याने पुस्तक हातात घेतलं होतं. पण फर्माइसमध्ये ऐनवेळी बदल मला अपेक्षित नव्हतं. पण दुसरा पर्याय नव्हता. शेवटि नाईलाजाने मी कावळ्याचं गाण सुरू केलं.

काव काव काव
काव काव काव
काव काव काव

काव काव काव
काव काव काव
काव काव काव

माझं हे कावळ्याचं गाणं ऐकुण चिरंजीव पोटधरून हसु लागले. बेडरूममधिल हास्यकल्लोळ ऐकुन सौ. नी बेडरूममध्ये डोकावून बघितलं. दोघेही क्षणभर गप्प. सौ. परत फिरताच पुन्हा काव काव काव. पुन्हा एकदा आम्हा बापलेकांचा हास्यकल्लोळ. शेवटि चिरंजीवाने माझ्या तोंडावर दोन्ही हात ठेवून गाणार्‍या कावळ्याची कावकाव बंद केली आणि झोपी गेले................गुलाब बिसेन (९४०४२३५१९१)

टिप्पण्या

टिप्पणी पोस्ट करा

या ब्लॉगवरील लोकप्रिय पोस्ट

धडपडणारा शिक्षक - गुलाब रमेश बिसेन

-
इमेज
धडपडणारा शिक्षक - गुलाब रमेश बिसेन  डॉ. कैलास दौंड  विद्यार्थ्यांच्या जडणघडणीमध्ये शिक्षक आणि शाळांचे मोठे योगदान असते. विद्यार्थ्यांना येथे आकार मिळत असतो, येथूनच त्यांचे व्यक्तिमत्व फुलायला, आकारास यायला सुरुवात होते. बौद्धिक वाढीसाठी आवश्यक असणाऱ्या विषयाबरोबरच व्यक्तिमत्व विकासाला पोषक ठरणाऱ्या गुणविशेषावर लक्ष ठेवणाऱ्या आणि त्यासाठी उपक्रम राबवणाऱ्या शिक्षकांचा देखील विद्यार्थ्यांवर मोठा प्रभाव असतो. गुलाब बिसेन यांनी त्यांच्या शिक्षकी पेशाला २००७ च्या उत्तरार्धात सुरुवात केली. कोल्हापूर जिल्ह्यातील निसर्गाच्या कुशीत असलेल्या पन्हाळा तालुक्यातील बादेवाडी येथे ते रुजू झाले. इयत्ता ४थी पर्यंतचे वर्ग असलेल्या शाळेत त्यांनी अनेक उपक्रम राबवले. साहजिकच विद्यार्थ्यांना शाळेबद्दल गोडी निर्माण झाल्यामुळे या शाळेचे उच्च माध्यमिक शाळेत रुपांतर झाले. हा बदल गुणात्मक आणि संख्यात्मक अशा दोन्ही प्रकारचा होता. बादेवाडीतील शाळेमध्ये त्यांनी अनेकानेक नाविन्यपूर्ण उपक्रम राबवले. विद्यार्थी बँक, स्कूलशॉप, हस्ताक्षरवीर, पाणपोई, बालचित्रपट महोत्सव, पत्रसंवाद, तरंग वाचनालय, आनंद बा...
अधिक वाचा

कवलकी बंडी (नहानपनको खेल)

-
 नहानपनको खेल - कवलकी बंडी  - गुलाब बिसेन नहानपन येव जिवणको सबमा सुनहरो काल. खेलो, कुदो, मस्ती करो येकंमा दिवस कसो सरजासे पताच नही चलं. सुट्टिक् रोज दिवसभर खेल बिगर काही नही सूच् येन् उमरमा. घरमाक् टुरूपोटुनको खेल देखस्यान सबलाच आपल् आपल् बचपनकी याद आवसे. आबक् टुरूपोटुनका खेल अना वूनका खिलोना अलग सेती. वर्तमान कालमा बजारमा येकदून एक खिलोनाईनकी रेलचेल चोवसे. नहान मोठा, रंगना रंगका खिलोना टूरूपोटुयीनला ललचावसेत अना मंग मायबाप खिलोना लेयबी देसेत. आमर् नहानपनमा झाककर देखीसत् दुकानपरक् खिलोनाइनको वू जमानो नोयतो. कवलकी बंडी बनावनो, मातीका चाक बनावनो, लाकूळको भोवरा खेलनो, गाडुर्ली फिरावनो, सायकलको चक्का फिरावनो, कुचकाळी खेलनो, झाळपरा "डाबी" को खेल खेलन् असा आमरा खेल. येन् खेलईनसाती लगनेवालो सामान घरमाच मिल्. कबी कबी भोवरासारखो खिलोना खातीकनलक बनावनो पळ्. नहीत् सब हॅंडमेड खिलोना रवत आमरा. येन् सब खेलको मजा अलग अलग रव्. मोरो पसंदीदा खेल होतो कवलक्  बंडीको. येन् बंडीका बेरूका बैल आमीच बनावजं. बंडीका चाक आमी मातीका बनावज्. येन् चाक बनावनकी प्रक्रियाबी बळी मजेदार होती. बंडीक् चाकसाती...
अधिक वाचा

मुलांचे भावविश्व उलगडणारा बालकवितासंग्रह - सागरलाटा

-
इमेज
मुलांचे भावविश्व उलगडणारा बालकवितासंग्रह - सागरलाटा गुलाब बिसेन, ब्रम्हपुरी (जि. चंद्रपूर) 'सागरलाटा' हा डॉ. श्रीकांत पाटील यांचा नवाकोरा बालकविता संग्रह अलीकडेच प्रकाशित झाला आहे. डॉ. श्रीकांत पाटील हे बालकुमारांसाठी लेखन करणारे आघाडीचे लेखक/कवी आहेत. त्यांच्या बाल‌साहित्याला महाराष्ट्र शासनाचा पुरस्कारही प्राप्त झाला आहे. बालकादंबरी, नाट्यछटांनंतर त्यांचा हा बालकविता संग्रहही वाचकांच्या पसंतीस उतरला आहे. डॉ. सतीश तराळ यांची प्रस्तावना असलेल्या या कवितासंग्राची पाठराखण ल. म. कडू यांनी केली आहे. नंदू वानखेडे यांनी काढलेले मुखपृष्ठ बालकांच्या भावविश्वाला पुरक असल्याने तो वाचकांचे लक्ष वेधून घेतो. संपूर्ण सचित्र असलेल्या या कवितासंग्रहामध्ये सत्तावीस कवितांचा समावेश आहे. 'सागरलाटा' या बालकवितासंग्रहाची सुरुवात गाणे गाऊया या कवितेने झालेली आहे. आपल्या अवती भवती असणारे झाडे, वेली, फळे, फुले, प्राणी, पक्षी, नदी, ओढे यांचे गाणे गाऊया अशी सुंदर कल्पना कवीने या कवितेतून मांडली आहे. डोंगराच्या कुशीत वसलेल्या गावाचे वर्णन 'डोंगरदर्‍यांच्या कुशीत' या कवितेत करत...
अधिक वाचा